Whisper of the Heart

อีก Animation หนึ่งจาก Studio Ghibli เนื้อเรื่องโดย อ.เอโออิ ฮิอิราจิ และการวาดอันเลื่องชื่อของ อ.ฮายาโอะ มิยาซากิ ผู้สร้างสรรค์ Spirited Away และทีม เรื่องนี้กำกับโดย อ.โยชิฟูมิ คอนโดะ และ Disney team ทำบรรยายภาษาอังกฤษทั้งหมด

animation ของ อ.ฮายาโอะ มิยาซากิ มีเสน่ห์เฉพาะตัว ตอนที่ทีมดิสนีย์นำเอาเรื่อง Spirited Away ของอ.ฮายาโอะมาเพื่อขอทำภาคภาษาอังกฤษ ก็ทึ่งเมื่อทราบว่า อ.ฮายาโอะ เป็นผู้ออกแบบทั้ง story board, character designs และวาดรูปเอง ตัดต่อเอง เกือบทั้งหมด ซึ่งเวลาดิสนีย์ทำ animation จะมีแผนกแยกเป็นส่วนๆทั้งหมดแล้วนำมารวมกันทีหลัง ดังนั้น animation ของ อ.ฮายาโอะ จะเรียกได้ว่าแฝงไว้ด้วยบุคลิก personality ที่เป็นเอกลักษณ์ของท่านมาอย่างชัดเจน

มีคนตั้งข้อสังเกตว่า อ.ฮายาโอะ จะมี "อะไร" กับฉากบินไปในท้องฟ้ามากๆ ทั้งในเรื่อง Spirited Away เอง เรื่องนี้ เรื่อง Nausicaa etc ทุกเรื่องจะมีฉากที่ตัวละครเหินบินไปด้วยวิธีต่างๆ สีสันของท้องฟ้า ป่าเขาลำเนาไพร และการเคลื่อนที่แบบสามมิติพาคนดูฝ่าเมฆ ระยอดไม้ ผ่านหุบเขาไปอย่างตื่นตาตื่นใจ

"รายละเอียด"

อ.ฮายาโอะ มีเทคนิกพิเศษที่ทำให้คนดูรู้สึก "ความเสมือนจริง" ของตัวละครโดยการใช้ "รายละเอียด" และเทคนิกการ "pause" หรือ "หยุดคิด" แทรกลงไปในเนื้อเรื่องอย่างแนบเนียน ตัวละครของอาจารย์จะมีพฤติกรรม "เล็กๆน้อย" ที่เหมือนคนจริงๆเป็นรายละเอียดที่ animation ทางตะวันตกไม่มี การ pause เป็นการหยุดฉากการดำเนินเรื่อง ไปเป็นฉากถนนนอกบ้านที่มีรถจักรยานวิ่งผ่านบ้าง หรือไปเป็นฉากกาน้ำร้อน ค่อยๆเดือด ควันพลุ่งขึ้นจนดังวี้ๆบ้าง จังหวะเหล่านี้ทำให้ animation กลายเป็นความเป็นจริงๆได้อย่างละเอียดอ่อนมาก ฉากชิซูกิกดดินสอเพื่อให้ไส้ดินสอออกมาเพื่อจะเขียนได้นั้น แสดงถึงความละเอียดในพฤติกรรมตัวละครของอ.ฮายาโอะเป็นอย่างดี

ในเรื่องนี้ เน้นเรื่อง "ความใส" ของนางเอกของเรา คือชิซูกิ ที่น่ารักจนบอกไม่ถูก ฉาก romantic ที่พวกเราหลายคนคุ้นเคยกับแก้มที่แดงแจ๋ของตัวละคร ออกมาเป็น animation น่ารักน่าหยิก และเป็นไปอย่างธรรมชาติมากๆ ไม่น่าเชื่อว่า อ.ฮายาโอะ เองผู้เป็นคนวาด เป็นชายวัยเลยกลางคน จะสามารถแสดงท่าทางขวยเขินของเด็กรุ่น จนต้องแกล้งทำเป็นโวยวายแต่ทุกคนก็ทราบว่าเธอรู้สึกอย่างไร ออกมาเป็นภาพ animation ได้อย่างงดงาม ชนิด คนแสดงจริงก็ไม่มีทางที่จะสื่อได้ชัด (แก้มแดงแจ๋) แบบ animation แบบนี้

ชิซูกิทึ่งกับแรงบันดาลใจความฝันของเซจิ เพื่อนหนุ่มข้างบ้าน ที่ใฝ่ฝันอยากเป็นนักทำไวโอลิน จนเธอฝ่าด่าน "ความกลัว (voice of fear)" และ ลองทุ่มตัวเองทำอะไรที่ตนเองอยากทำบ้างคือการเป็นนักประพันธ์ ในเรื่องนี้ตัวประกอบ คือ พ่อ แม่ และพี่สาวของชิซูกิ แสดงออกมาอย่างเรียกว่าถ้ามีตุ๊กตาทองตัวประกอบ จะมอบให้ไปเลย ทั้งๆที่มีฉากนิดเดียว แต่การแสดงออกถึงความสัมพันธ์ ความ empathy ในความรู้สึกของลูกสาวของพ่อ และการแสดงออกมาซึ่งความไว้เนื้อเชื่อใจในตัวลูกสาว อันจะกลายเป็นต้นทุนสำคัญของการเติบโตของบุคลิก จิตใจ อย่างที่พ่อแม่หลายๆบ้าน ที่มักจะครอบงำสิ่งที่ตนเอง "คิดว่าดีที่สุดสำหรับลูก" จะต้องกลับมาหยุดคิด ใคร่ครวญ ให้ดีได้อย่างงดงามที่สุด

เรื่องของ อ.ฮายาโอะ ถ้าไม่มี mystic หรือ magical moment ก็คงจะเสียธรรมเนียม ในเรื่องนี้ก็เป็นการเปิดตัว Baron หรือแมวน้อยใส่ทักซิโด (ที่มาปรากฏอีกครั้ง เป็น animation เฉพาะเรื่องของ Baron เลยคือเรื่อง The Cat returns) ที่มีส่วนทำให้ชิซูกิเกิดความฉงนสนเท่ห์ในร้านขายของเก่าของคุณลุงของเซจิ

เรื่องนี้ที่ผมชอบมากอีกประการคือเพลงประกอบ Disney นำเอาเพลง Five Hundred Miles ของจอห์น เดนเวอร์มาดัดแปลง และนำมาดำเนินเรื่องได้อย่างน่ารักมากๆ ไม่รวมฉากห้องใต้ดินที่ชิซูกิร้องเพลง เซจิสีไวโอลิน และคุณลุลเซจิกับเพื่อนๆมา jazz jam เรียกว่าเป็น​ The Memorable Moment of the film ได้ฉากหนึ่งเลยทีเดียว

ใครจะดูเรื่องนี้ เตรียมตัวเตรียมใจสำหรับฉาก Ending อย่าพลาดแม้่แต่วินาทีเดียว (รู้น่ะน่า ว่า replay ได้ แต่มันไม่เหมือนครั้งแรก ครั้งเดียวนั้นหรอก) I have warned you!! This is PURE MAGIC!