<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!-- generator="wordpress/2.3.3" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>New Heart New Life หัวใจใหม่ ชีวิตใหม่</title>
	<link>http://newheartnewlife.net/wordpress</link>
	<description>To save people in the turbulent time</description>
	<pubDate>Tue, 17 Apr 2012 03:38:03 +0000</pubDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.3.3</generator>
	<language>en</language>
			<item>
		<title>คาราโอโกะ</title>
		<link>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=622</link>
		<comments>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=622#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 17 Apr 2012 03:38:03 +0000</pubDate>
		<dc:creator>phoenix</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Human Center Health Care]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=622</guid>
		<description><![CDATA[
คาราโอโกะ
การดูแลสุขภาวะระดับปฐมภูมินั้น ชาวบ้านชาวช่องต้องเป็นเจ้าเข้าเจ้าของโครงการ กิจกรรม หรืออะไรก็ตามที่เป็นเครื่องมือหลัก
ผมคิดว่าตอนนี้หมดยุคสมัยของ Nanny State ที่รัฐจะดูแลความสุขทุกอย่างของประชาชนไปแล้ว จะทำอย่างนั้นยิ่งจะทำให้คนงอมืองอเท้า โทษทุกอย่างที่คนอื่น เป็น blame culture (เหมือนบางประเทศ) เมื่อมีอะไรผิดแทนที่จะหาความสัมพันธ์ ความเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยง กลับหาคนผิดก่อนและมองออกไปข้างนอกก่อนเสมอ Nanny State (รัฐที่ดูแลประชาชนเหมือนแม่นม ป้อนข้าวป้อนน้ำ อาบน้ำล้างก้นให้) จะมี sense ของการดูถูกดูแคลนประชาชนว่าไร้ปัญญา ไร้ความสามารถในการดูแลตนเอง และ &#8220;ต้องพึ่งพา&#8221; ทุกสิ่งทุกอย่างจากรัฐ กลายเป็น dependent society ซึ่งง่ายต่อการปกครองอย่างยิ่ง
ประเทศเราเป็นรึเปล่า ก็ต้องถามว่า เดี๋ยวนี้คนไทยเรารู้ซึ้งถึงคำว่า &#8220;หน้าที่&#8221; และให้ความสำคัญกับมันเพียงไร
หรืออาจจะเป็นเพราะเรายังติดอยู่กับเวทมนต์ คาถา เทวดา นางฟ้ากันอยู่ เพราะเมื่อวานนี้อ่านข่าว &#8220;พาดหัว&#8221; ว่าคนถูกหวยแทงตามเบอร์ทะเบียนรถนายกฯ ถ้าเรื่องแบบนี้ยังเป็นข่าว แถมยังมีคนตื่นเต้นไปกับมันด้วย การที่คนเราจะให้ความสำคัญกับ &#8220;หน้าที่&#8221; ก็ยังคงเป็นความฝันระดับ deep sleep อยู่ อีกนานกว่าจะตื่น
แม้กระทั่งการศึกษาที่ให้เครื่องมือเครื่องไม้ &#8220;ฐานคิด&#8221; เอาไว้เยอะมาก ไม่แพ้ประเทศใดๆในโลกนี้ก็ตาม แต่ก็ยังมีปัญหาในการนำเอา [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://newheartnewlife.net/wordpress/?feed=rss2&amp;p=622</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>แก้ววรรณา</title>
		<link>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=621</link>
		<comments>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=621#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 12 Apr 2012 03:04:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator>phoenix</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Human Center Health Care]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=621</guid>
		<description><![CDATA[
แก้ววรรณา 
มาเมืองแพร่แล้วไม่ได้ห้อมกลับไป ไม่ได้ทดลอง &#8220;จกห้อม (ย้อมห้อม)&#8221; กับมือก็ดูจะไม่ถึงเมืองแพร่ และห้อมไหนจะสุดยอดเท่าห้อมของ&#8220;แก้ววรรณา&#8221;
บอกตามตรง trip นี้ สิ่งที่ผมรอคอยก็รายการนี่แหละ เล็งไว้นานแล้ว เพราะนานๆจะได้มาที ผ้าห้อมที่เราเห็นทั่วๆไปสีน้ำเงินปึ้ดนั้นแบบหนึ่ง แต่ห้อมแก้ววรรณา ที่มีกรรมวิธีแบบธรรมชาติสุดๆ มีการดูแลประคบประหงมเหมือนกับห้อมมีชีวิตจิตใจนั้น ต้องได้มาฟังกรรมวิธีและที่มาของแต่ละขั้นตอน ตั้งแต่ต้นห้อม การคัดใบเก็บใบตากใบ นำมาหมักในสัดส่วนที่เหมาะสมของสารอินทรีย์ตามธรรมชาติ นานาชนิด ด้ายแต่ละขดที่ความเข้มของสีนั้นมาจาก &#8220;ระยะเวลา&#8221; ที่ย้อมเท่านั้น แสดงถึงความอดทนอย่างที่สุดที่จะได้ &#8220;ขดเข้ม&#8221; มาผสมกับสีเฉดนานา
เริ่มต้นเรามากินขนมเส้น ข้าวซอย กันก่อนที่หน้าร้าน สั่งแบบไม่ต้องยั้ง คือเอาเหมาหมดร้าน ซึ่งดูชาวปฐมภูมิก็ให้ความร่วมมือดี ไม่อิดออด แสดงว่าแต่ละคนเที่ยวเพลินจนลืมหิว มาถึงตอนนี้ลมกำลังออกหูพอดิบพอดี พออิ่มท้องดี โชว์รูมก็ยังไม่เปิด ทุกๆคนถูกเชื้อเชิญไปดูและฟังกรรมวิธีย้อมสี ทำสีห้อม ถึงปะรำหลังบ้าน

โรงลิบๆหลังรั้วนั่นคือที่ทำห้อม อยู่หลังหน้าร้านไปประมาณสามสี่อึดใจวิ่ง

เอ้า..เด็กๆมาฟังกรรมวิธีกันก่อน ตีวงเข้ามา พี่พยอมจะเล่าให้ฟัง

แอ๊ดกำกับบทอยู่ด้านหลัง
การทำผ้าม่อห้อมนั้น เป็น &#8220;วิถีชีวิต&#8221; ของชาวแพร่ จะว่าไปการขายผ้าห้อมเป็น by-product เสียด้วยซ้ำ เพราะผ้าแต่ละชิ้นนั้น จะมีบุคลิกลักษณะจำเพาะตัว และศิลปในการผลิตนั้น ต้องการความประณีต ความใส่ใจ ความเอื้ออาทรต่ออินทรีย์สารทุกประการที่เกี่ยวข้อง ไม่ได้มีการใช้สารเคมีอะไรลงไปในขั้นตอนเลย [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://newheartnewlife.net/wordpress/?feed=rss2&amp;p=621</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>แอ่วเฮือนคุณย่า</title>
		<link>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=620</link>
		<comments>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=620#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 11 Apr 2012 07:49:22 +0000</pubDate>
		<dc:creator>phoenix</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Human Center Health Care]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=620</guid>
		<description><![CDATA[
แอ่วเฮือนคุณย่า
โปรแกรมพิเศษที่คนมาเที่ยวเมืองแพร่คนอื่นจะไม่ได้เจอ อ.แอ๊ดเชื้อเชิญพวกเราชาวปฐมภูมิเข้าเมืองไปอีกรอบ แล้วขบวนรถก็มาจอดที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง อา&#8230; ผมจำได้เลาๆ เคยมาแล้วครั้งหนึ่ง ใช่แล้ว แอ๊ดพามาที่บ้านคุณแม่ หรือเฮือนคุณย่านั่นเอง

คุณย่ายังแข็งแรง ยิ้มกว้างมาตั้งแต่หัวกะได ได้ยินเสียงพวกเราเอะอะดังเข้าไปในบ้าน (พวกนี้เนี่ย ไปไหนมาไหนเอะอะมะเทิ่งจริงๆ อิ อิ)
ที่ขาดไม่ได้คือเสียงเจ้าขนุน ขนุนเป็นหมาข้างบ้าน ด้านขวามือติดรั้วนั่นแหละ พอได้ยินเสียงพวกเรา มันก็มาแสดงความเป็นเจ้าของถิ่นทันที กงรี่เข้ามาเห่าอย่างไม่บันยะบันยัง (เข้าใจแล้วว่าวิธีแอ๊ดกำราบเด็กเกรียนได้มาจากไหน) พี่วิธานชิงตัดหน้ากรากเข้าประชิดตัวกอดคุณย่าก่อนเพื่อน และโดยไม่ต้องนัดกัน ทีละคนสองคนเข้ามา post ถ่ายรูปโดยไม่ต้องสั่ง

หลานๆปฐมภูมิมาเยือนและมากราบคุณย่าคร้าบ&#8230;
แอ๊ดมาเล่าให้ฟังทีหลังว่า บ่ายวันนั้น คุณแม่ไม่กินข้าวกินปลา จำเพาะต้องออกไปเดินกรุยกรายในตลาด เพราะรู้แน่เพื่อนบ้านร้านถิ่นกำลังสงสัยว่ามีอะไรกัน เห็นจราจรโบกขบวนรถจักรยานโน้นนี่นั่นแต่เช้าแล้ว เจ้าแอ๊ดก็ลับๆล่อๆโผล่ตรงโน้นทีตรงนั้นที คุณแม่เลยต้องออกไปปรากฏตัวจะได้ถูกถามไถ่ว่ามีอะไรกัน เจ้าลูกชายทำอะไรกันเหรอ ได้เล่าแล้วเล่าอีก อิ่มอกอิ่มใจไปเลยทั้งวัน
ก็เป็นการกระตุ้นการประชันระหว่างเพื่อนบ้านได้เป็นอย่างดี เอ๊ะ เจ้าแอ๊ดเอาสามล้อมาโชว์ บ้านชั้นก็มีตำนาน มีขนมพื้นบ้าน มีโตกแพร่ มี ฯลฯ จะน้อยหน้ากันได้อย่างไร มีของดีน่าจะเอามาโชว์กัน เอาให้อึกกระทึกมากกว่านี้อีก ฯลฯ
คุณแม่ลงมาส่งพวกเรา ต้อนขึ้นรถจะได้ไปกินข้าวกลางวันถึงประตูบ้าน
มีความสุข&#8230;..

]]></description>
		<wfw:commentRss>http://newheartnewlife.net/wordpress/?feed=rss2&amp;p=620</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>บ้านวงศ์บุรี กับคุ้มเจ้าเมือง</title>
		<link>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=619</link>
		<comments>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=619#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 11 Apr 2012 07:25:26 +0000</pubDate>
		<dc:creator>phoenix</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Human Center Health Care]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=619</guid>
		<description><![CDATA[
บ้านวงศ์บุรี กับคุ้มเจ้าเมือง
highlight อีกจุดหนึ่งของการมาแอ่วเมืองแป้ที่หลายๆท่านรอคอยคงจะไม่พ้น &#8220;บ้านวงศ์บุรี&#8221; สาเหตุหนึ่งเพราะเป็นสถานที่ถ่ายทำละคร&#8220;ตามรอยไหม&#8221; ที่โด่งดังอยู่พักนึง ต้องขอสารภาพว่าผมไม่เคยได้ชมละครโทรทัศน์มายี่สิบกว่าปีแล้ว ที่ดูมักจะเป็นตอนจบของเรื่องที่กำลังดังสุดขีดทั้งเมือง (เช่น ดอกส้มสีทอง เรยา) เห็นชาวปฐมภูมิคุยกันตื่นเต้น มองหา &#8220;ผีอีเม้ย&#8221; กันว่าจะโผล่จากที่ใด (ผมก็พูด&#8221;อีเม้ยๆ&#8221; มาตั้งนาน พึ่งทราบว่ามาจากเรื่องนี้เหมือนกัน)

ได้ขึ้นมานั่งเต๊ะท่าถ่ายรูปบนจักรยานบ้าง (อดขึ้น เพราะรถไม่พอ)

หน้าบ้าน อลังการ วิจิตรงดงาม และที่สำคัญคือ &#8220;ดูใหม่มาก&#8221;

ประวัติบ้านวงศ์บุรี
Disclaimer: ผมจะไม่พยายามเอารูปภายในบ้านมาให้ชมมากเกินไป จะอย่างไรเสียบันทึกนี้ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เป็นคู่มือท่องเที่ยวอยู่แล้ว อาจจะนำมาแสดงเพื่อ make a point บางเรื่อง บางประเด็นเท่านั้น
เมื่อได้เข้ามาชมภายในบ้าน (ค่าธรรมเนียม 30 บาทเท่านั้น) ก็รู้สึกได้ทันทีว่าบ้านไม้นี่มันสบายและเหมาะกับภูมิอากาศบ้านเราดีจริงๆ หลังคาสูงโปร่ง หน้าต่างมีช่องลมฉลุอย่างสำแดงฝีมือเต็มที่ (บ้านชาวบ้านธรรมดาจะไม่ทำกัน สำหรับเจ้าขุนมูลนาย&#8230; ซึ่งไม่ได้แปลว่าแค่รวยเท่านั้น)

หน้าต่างทรงสูงแคบ เหนือหน้าต่างยังเพิ่มช่องลม แต่ทำฉลุลวดลายงามมาก
  
มีหุ่นโชว์การแต่งกายของชาวไทยวน (เทียบกับไทยยียวน อิ อิ)
ใครมีโอกาสสมควรแวะชมภายใน เป็นคฤหาสน์สองชั้น พื้นไม้สัก บ้างห้องก็เป็นสักทองทั้งหลัง มีข้าวของเอกสารโบราณน่าสนใจทั้งเชิงศิลป์ และเชิงประวัติศาสตร์
ตอนเราไป ปรากฏว่าเขาจัดไกด์มาเดินบรรยายให้เราฟังด้วย ไม่ทราบเป็นกรณีพิเศษที่แอ๊ดจัดมา หรือว่ามีอยู่แล้ว แต่มีแค่กลุ่มเดียวที่ได้ฟัง เพราะเราไปกัน 50+ คน [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://newheartnewlife.net/wordpress/?feed=rss2&amp;p=619</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>วัดศรีชุม มีสาละ วัดหลวงมีพระสารีริกธาตุ</title>
		<link>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=618</link>
		<comments>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=618#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 10 Apr 2012 08:30:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>phoenix</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Human Center Health Care]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=618</guid>
		<description><![CDATA[

วัดศรีชุม มีสาละ
เมืองแพร่พื้นที่ไม่ได้ราบเรียบเสียทีเดียว มีลุ่ม มีดอน แต่ที่แสดงความเป็นเมืองไทยมากก็คือ การมีวัดอยู่ติดๆกันไป เรียงรายตลอดหนทาง แสดงถึงความเชื่อสมัยโบราณที่ว่าหากมีอัฐ มีฐานะ จะสร้างอะไรก็ให้สร้างวัดกันก่อน
ถัดจากวัดหัวข่วงไปสักหนึ่งอึดใจ (เป็นอุปมาอุปมัย หาได้แนะนำให้ใครลองอึดใจดูไม่&#8230; ) แอ๊ดก็ชี้ให้ดูบ้านเก่าหลังนึง แอ๊ดได้ซื้อมาเพื่อจะปรับปรุงเป็นร้านกาแฟโบราณในอนาคต บรรยากาศร่มรื่น และสง่างามมากเลยทีเดียวเจียว

ต่อไปอีกสองสามอึดใจ เข้าไปในตรอกเล็กๆก็เจอชุมชนอีกที่หนึ่ง (สังเกตเห็นว่าคนที่นี่ชอบตั้งชื่อชุมชนของตนเองนะ) เรียกชุมชนศรีชุม สักประเดี๋ยวเราก็เจอวัดศรีชุม เป็นวัดที่สองที่คณะเราเข้าแวะชมเพื่อสักการะพระบรมสารีริกธาตุกัน

ก็มีตำนานวัดศรีชุมติดป้ายหน้าวิหาร ปรากฏว่าวัดนี้เป็นวัดเก่าแก่มาก สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏชัด แต่เดิมมีเรื่องเล่าว่ามีฤาษี 5 ตน ได้เดินทางมาชุมนุมบำเพ็ญบารมีอยู่ ณ ที่นี้ จึงเรียกว่า &#8220;ฤาษีชุม&#8221; ยังมีร่องรอยคือรูปแกะสลักฤาษีอยู่หน้าบรรวิหารองค์ใหญ่ ด้านหน้า และภายในวัดศรีชุมนี้ก็ยังมีเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดในจังหวัดแพร่ มีพระยืนสูงใหญ่ มีพระคู่บ้านคู่เมืองอยู่ในวิหารทางเข้าวัดหลงเหลือเป็นหลักฐาน ในกาลต่อมาค่อยมีการเปลี่ยนชื่อเป็นวัดศรีชุมในปัจจุบัน

พระยืน
ระหว่างที่ยืนอยู่หน้าป้ายตำนาน สายตาก็เหลือบไปทางซ้าย เห็นต้นไม้ใหญ่แปลกตา รูปทรงประหลาด เป็นต้นไม้สูง กิ่งใบอยู่ทางยอด กิ่งดอกและกิ่งผลต่างก็แยกกันทั้งสิ้นและอยู่ค่อนมาทางโคน ผลทรงกลมมีเปลือกขรุขระคล้ายส้มโอ ดอกเป็นดอกเดี่ยวแตกช่อออกจากกิ่ง เดินเข้าไปดูใกล้ๆก็เห็นป้ายชื่อ &#8220;ต้นสาละ&#8221; ต้นไม้ในพุทธประวัติ



ดอกสาละ พึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก

ผลสาละ (พึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเช่นกัน.. มันควรจะเห็นพร้อมๆกับดอกล่ะนะ)
  
เห็นเด็กผมจุกถีบจ้กรยานแถวนั้น ไม่แน่ใจว่านางไม้หรือคนจริง ต้องถ่ายรูปดู
มาขอถ่ายรูปกับต้นสาละเก็บไว้ เผื่อว่าเราจะได้มีชีวิตที่มีสาระเพิ่มขึ้นบ้าง 555 ไม่เสียเที่ยวจริงๆมาคราวนี้ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://newheartnewlife.net/wordpress/?feed=rss2&amp;p=618</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>คูเมือง และสิ่งมหัศจรรย์ที่วัดหัวข่วง</title>
		<link>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=617</link>
		<comments>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=617#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 10 Apr 2012 05:42:20 +0000</pubDate>
		<dc:creator>phoenix</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Human Center Health Care]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=617</guid>
		<description><![CDATA[
คูเมือง และสิ่งมหัศจรรย์ที่วัดหัวข่วง
มาถึงตอนตื่นเต้น (หลังจากนั่งฟังประวัติศาสตร์ไปล่วงหน้า) ก็คือตอนลงมาเลือกสามล้อ แบบว่ารจนาเลือกคู่ ยังไงยังงั้น แต่ละคันให้นั่งคู่ (กรุณา match size ของสิ่งที่จะหย่อนลงไปให้ดีๆ เพราะที่มีจำกัด)

ชุดแอ่วเมกของผม แต่งย้อนยุคแต่ปรากฏว่าเข้ากันดี!

คนนี้ขึ้นไปแล้วก็เต๊ะท่าถ่ายรูปทันที

ทีม guide เยาวชนคนแป้ของเรา

มีให้เลือกเยอะ (แต่ไม่พอ บางท่านเลยต้องใช้จักรยานส่วนตัว)

เจ๊ขาใหญ่จากนครพิงค์ (สงสารล้อจักรยาน&#8230;)
ที่แรกที่เราไปเยี่ยมเยียนคือคูเมืองเก่า ร่มรื่นมาก เป็นจุดเริ่มต้น tour ที่ดี กำแพงเมืองตอนนี้มองเห็นบ้าง ไม่เห็นบ้าง บางจุดเป็นเนินดินเฉยๆไปแล้ว บางจุดก็กลายเป็นถนนไปก็มี แต่ร่องรอยเมื่อมีคนชี้ให้ดูก็พอจะจินตนาการตามไปได้

คูเมืองช่วงนี้ยังมีน้ำเต็ม เห็นเป็นคู ปลูกต้นไม้ร่มรื่นรอบ แบ่งเขตนอก/ในเมือง
สมัยก่อนคูและกำแพงเมืองมีความสำคัญมาก เพราะสะท้อนถึงนัยยะแห่งความปลอดภัยของชาวเมือง และการปกป้องของเมืองจากผู้รุกราน เพียงแค่คูและน้ำ หากตั้งปราการให้ดีๆก็พอที่จะยันอริราชศัตรูไว้ข้างนอกได้เป็นเวลาเนิ่นนานแล้ว

แต่ความศักดิ์สิทธิ์ของคู ของกำแพงก็เหมือนกับทุกอย่าง คือเป็นอนิจฺจํ

หวังว่าคงไม่ใช่เจ้าของขวดที่ลอยอยู่นะ เหอ เหอ เหอ

คุณป้าคนนี้อัธยาศัยดีมาก เราโผล่หน้าออกไปที่หน้าต่างรถ เธอยกมือไหว้ กล่าวสวัสดีอย่างไพเราะเพราะพริ้ง เล่นเอารับไหว้แทบไม่ทัน (หรือว่าไหว้เจ้าพ่อที่เป็นคนขับรถของเราก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน 555)

พี่อ้อย เจ้าแม่ เอ๊ย ผู้จัดการโปรเจค PCA ถอดวัยมาถีบจักรยานแบบน้องๆ guide ซะด้วย หน้าดูซีดๆชอบกล

ดูๆไป เจอะเด็กหลงอยู่ข้างทางคนนึง มาจากไหนเนี่ย&#8230; [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://newheartnewlife.net/wordpress/?feed=rss2&amp;p=617</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>นั่งสามล้อ ผ่อเฮือนเก่า</title>
		<link>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=616</link>
		<comments>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=616#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 10 Apr 2012 04:44:57 +0000</pubDate>
		<dc:creator>phoenix</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Human Center Health Care]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=616</guid>
		<description><![CDATA[
นั่งสามล้อ ผ่อเฮือนเก่า
เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเราตื่นแต่เช้าด้วยความตื่นเต้น (แต่บางคนงัวเงีย เพราะนานๆเจอเพื่อนชาวปฐมภูมิสักทีนึง เลยป๊อกเด้งกันจนสว่าง!!) ที่จะได้เที่ยวเมืองแพร่ เรามาเตรียมตัวกันที่ห้องประชุมชั้นเก้า โรงแรมนครแพร่ทาวเออร์ เพื่อฟัง brief ก่อนออกเดินทาง
คราวนี้เราได้เห็นสามรุ่นของผู้นำทัวร์ ได้แก่น้องปุ๊กกี้และทีม (รุ่นเยาว์) ครูชินวร (รุ่นหนุ่ม) และครูพาณิชย์ (รุ่นเดอะ) โดยเฉพาะครูพาญิชย์นี่ เธอวิ่งรอบเมฆ (กำแพงเมืองเก่า) วันละ 21 รอบทุกวัน ยังฟิตปั๋ง แข็งแรงมาก
&#8220;รู้ประวัติศาสตร์เป็นเรื่องสำคัญ&#8221; ครูพาณิชย์เริ่ม &#8220;เพราะคนไม่มีประวัติศาสตร์นั้นน่าละอาย มันน่าอายไหมเล่า? เป็นคนที่ไม่มีรากเหง้าที่มา.. คนรู้ประวัติความเป็นมา รู้ที่มาของตน ตนเป็นใคร มาจากไหน เราจะได้สำเนียกสิ่งนี้ไว้เป็นต้นทุนจนวันตาย เราจะได้ทะนุถนอมรักษาบำรุงและหวงแหนที่มา รากเหง้าของเราไว้ เพราะเรารู้คุณ และรู้ค่าของมัน&#8221;

ครูพาณิชย์เล่าเรื่อง &#8220;เมฆ&#8221; หรือกำแพงเมืองเก่าให้เราฟัง เป็นเรื่องราวน่าสนใจ แม้แต่คำเรียกหา ก็เป็นศัพท์ที่แสดงนัยยะ &#8220;ของสูง&#8221; ไม่ใช่สิ่งที่ควรจะเหยียบ จะย่ำ แม้ทุกวันนี้ ครูก่อนจะขึ้นก็ยังสักการะก่อนเสมอ เป็นพิธีกรรมที่เชื่อมโยง กาย ใจ จิตคิด เข้าด้วยกัน มีความอ่อนน้อม [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://newheartnewlife.net/wordpress/?feed=rss2&amp;p=616</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Data Information and Knowledge for PCA</title>
		<link>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=615</link>
		<comments>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=615#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 09 Apr 2012 16:28:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>phoenix</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Human Center Health Care]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=615</guid>
		<description><![CDATA[
Data Information and Knowledge for PCA
หลังจากสนทนาตอนย่ายจบด้วยความประทับใจ และฝากร่องรอยความหวังว่าวันรุ่งขึ้นเราจะได้ Tour de Phrae อย่าง Royal Silk CLass กันแล้ว เราก็ยกขบวน (เล็กๆ) ไปมี mini-meeting กันที่ร้านกาแฟ พี่อ้อย project manager ของเราก็โยนคำถามท้าทายลงมาตูมกลางวง

&#8220;พวกเราพร้อมที่จะมี model นำร่อง ที่ชาวบ้านชาวช่องเป็นเจ้าเข้าเจ้าของกิจกรรม และนำเสนอให้ประชาชนเห็นรึยังว่า Primary Care ที่แท้นั้น ทำอย่างไร และจะได้ผลเช่นไร?&#8220;
ขณะนี้โครงการนี้ก็ได้ทำมาระยะเวลาหนึ่งแล้ว ประสบการณ์ในเงื้อมมือแต่ละ cup แต่ละ node นับว่าไม่น้อย หลายๆคนเวลาเล่าเรื่อง พอจะดูออกมาในตัวตนนั้นได้ค้นพบอะไรบางอย่างที่สำคัญ คำถามก็คือ &#8220;เรามาถึงระยะที่เรารู้สึกว่าเรามีอะไรที่ดีมาก และอยากให้คนอื่นเขามีด้วย แล้วหรือยัง?&#8220;
ด้วยวิธีที่เราทำในขณะนี้ เราเริ่มมองเห็น &#8220;ชีวิตจริงๆ&#8221; ท่ามกลางงานที่ทำทุกวัน เป็นงานที่มี privilege อย่างยิ่ง แต่ละ case แต่ละเรื่อง มีน้ำจิตน้ำใจและความงามที่แท้ของมนุษย์เต็มไปหมด แต่หากเราจะทำให้สิ่งที่เราค้นพบนี้เผยแพร่ได้ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://newheartnewlife.net/wordpress/?feed=rss2&amp;p=615</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>ความประทับใจกับภาพประวัติศาสตร์</title>
		<link>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=614</link>
		<comments>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=614#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 09 Apr 2012 10:51:04 +0000</pubDate>
		<dc:creator>phoenix</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Human Center Health Care]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=614</guid>
		<description><![CDATA[ความประทับใจกับภาพประวัติศาสตร์
ในชุดภาพประวัติศาสตร์เมืองแพร่นั้น ชมได้ไม่เบื่อ ยิ่งดูยิ่งมีความหมายจริงๆ ขอยกมาพอเป็นสังเขปดังนี้

รูป &#8220;ขนส่งเข้าวัดที่ริมน้ำยม&#8221;  รูปนี้ถ่ายก่อนผมเกิดอีก  กิจกรรมชุมชนสมัยก่อน ทำกันทุกรุ่นทุกวัย  ความใกล้ชิดของผู้คนทำให้งานกลายเป็นความสุข  เป็นการเสริมความสัมพันธ์ในครอบครัว เป็นโอกาสสาวเจอหนุ่ม ผมชอบแฟชัน  &#8220;หมวก&#8221; ในรูปนี้ เด็กๆเอาขันมาครอบอย่างไม่เคอะเขิน หัวใหญ่ก็แปะไว้  หัวเล็กขันลงมาพอดิบพอดี มีประแป้งว่อกพองามด้วย

รูป &#8220;ขบวนแห่ศพ&#8221; นี่เป็นพิธีกรรมเพื่อการเยียวยา ชาวบ้านชาวช่องมีองค์ความรู้ รู้จักใช้ social therapy หรือสังคมบำบัดมา แต่ไหนแต่ไหน แต่ตอนนี้เรากำลังทำสังคมแยก นั่งอยู่หน้าแป้นคีย์บอร์ด  เลิกไปรวมพลกัน หรือรวมกันก็เพื่อทำลาย มากกว่าเพื่อการเยียวยากันเสียแล้ว

รูป &#8220;เพื่อนงานศพ&#8221;  เห็นพิธีกรรมเยียวยา เพื่อนฝูง ญาติมิตร มาเป็นเพื่อนศพกันตอนกลางคืน  บางทีก็มีมหรสพ เพื่อแก้ความเศร้าโศก จะเห็นมีขวดเหล้ายา  นั่นไม่ใช่กินแบบเป็นอบายมุข แต่เป็นวิธีที่คนเก่า คนแก่ จะมารวมตัวกัน  พูดถึงสิ่งดีงาม ความดีที่ผู้ตายเคยกระทำไว้ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://newheartnewlife.net/wordpress/?feed=rss2&amp;p=614</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>พิธีกรรม &#8220;นั่งล้อมวง เรามาคุยกัน&#8221;</title>
		<link>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=613</link>
		<comments>http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=613#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 09 Apr 2012 10:16:57 +0000</pubDate>
		<dc:creator>phoenix</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Human Center Health Care]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://newheartnewlife.net/wordpress/?p=613</guid>
		<description><![CDATA[พิธีกรรม &#8220;นั่งล้อมวง เรามาคุยกัน&#8221;
พวกเราอุตส่าห์เลือกทำเล  นิเวศน์มาถึงเวียงโกศัย นาครแพร่แก้วเมืองมุร นี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญนะครับ  อ.พัฒนา แสงเรียง (แอ๊ด) เป็นคนเมืองแป้แต๊ๆเจ้า เล่าเรื่องแอ่วเมก (&#8221;เมฆ&#8221;  คำเรียกกำแพงเมืองเก่าของแพร่ เป็นของสูง ของศักดิ์สิทธิ์) จกห้อม  ให้ที่โนั่นนี่นั่นฟังทั่วประเทศ  จนคนอยากจะมาเห็นกะตาเนื้อเสียสักครั้งว่าเป็นอย่างไร  กอปรกับจำเพาะเจาะจงเป็นวันเกิดเจ้าตัวเอง  (และได้ข่าวว่าถูกหวยใต้ดินหลายระลอกเร็วๆนี้ด้วย) ก็เลยแห่มาล้มทับ เอ๊ย  แสดงความยินดีกัน

อ.แอ๊ด ใน costume ห้อมแต๊ แก้ววรรณา

วันแรกตอนเช้าเราก็ได้แลกเปลี่ยนความ คิดถึง และเรื่องเล่าพอสังเขปว่าใครไปทำอะไรมา ใครมีอะไรจะมาเล่าไปบ้าง  ตกบ่ายก็เป็นอารัมภบทว่าวันรุ่งขึ้น ซึ่งเป็น highlight นั้น จะทำไรกันบ้าง
ณ  ที่นั้น ปรากฏกายขึ้นมาก็คือ &#8220;น้องปุ๊กกี้&#8221;  (อย่าไปสับสนกับน้องตุ๊กกี้นะครับ) เด็กสาวชาวแป้ มากับสหายคือน้องฟุก  น้องปุ๊กกี้เข้ามาก็กราบคารวะพี่ๆ อาๆ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://newheartnewlife.net/wordpress/?feed=rss2&amp;p=613</wfw:commentRss>
		</item>
	</channel>
</rss>

